BAZA WIEDZY

Tematy pomocy

Menu

Rozliczenie dochodów – przychodów z zagranicy

Przychody z zagranicy (ulga abolicyjna)

Podatnik składa deklarację podatkową nie tylko w przypadku, gdy pracował i zarabiał cały rok w Polsce. Na podobnych warunkach musi również rozliczyć się, gdy pracował i zarabiał zagranicą bądź też pracował w Polsce i otrzymywał wynagrodzenie z zagranicy. Rozliczyć w Polsce musi również co do zasady każde inne przychody, które uzyskane zostały zagranicą, niezależnie od miejsca ich uzyskania lub źródła pochodzenia. W tym celu należy wybrać formularz PIT-36, w którym podatnik wykaże dochody z kraju i z zagranicy.

W deklaracji rocznej przychód (dochód) należy wpisać w walucie polskiej, a nie w walucie kraju wypłaty. W związku z tym bardzo istotne są daty otrzymania wynagrodzenia, aby przeliczyć te kwoty na złotówki.

Ustawa z dnia 25 lipca 2008 r. o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zwana bardzo popularnie „ustawą abolicyjną” wprowadziła ulgę abolicyjną. Celem tej ulgi jest ujednolicenie podatkowych obciążeń podatników, którzy osiągają dochody z zagranicy (niezależnie od metody unikania podwójnego opodatkowania w umowie z krajem, w którym zostały osiągnięte dochody).

Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawierane przez Polskę dopuszczają jedynie dwie metody unikania podwójnego opodatkowania:

  • metodę wyłączenia z progresją (pozwala na wyłączenie dochodu zagranicznego z opodatkowania w Polsce)
  • metodę proporcjonalnego odliczenia (dochód osiągany za granicą jest opodatkowany w Polsce, ale od należnego podatku odlicza się podatek zapłacony za granicą).

Różnica między tymi metodami wynika ze sposobu wyliczenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Otóż zakładając taki sam dochód, podatek obliczony przy zastosowaniu metody proporcjonalnego odliczenia jest wyższy od podatku obliczonego według metody wyłączenia z progresją.

W celu zniwelowania tych różnic została wprowadzona ulga abolicyjna. Jej mechanizm polega na tym, że od podatku dochodowego obliczonego według skali podatkowej oraz pomniejszonego o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, należy odliczyć kwotę, która stanowi różnicę między kwotą podatku obliczonego metodą proporcjonalnego odliczenia a kwotą podatku obliczonego przy zastosowaniu metody wyłączenia z progresją.

Wykonując rozliczenie PIT za 2016 r. należy pamiętać, że ulgę abolicyjną mogą zastosować podatnicy, którzy według metody proporcjonalnego odliczenia rozliczają zagraniczne dochody opodatkowane w formie:

  • skali podatkowej, a także
  • podatkiem liniowym bądź
  • ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Głównym, ale nie jedynym wymogiem nabycia prawa do ulgi abolicyjnej jest osiąganie zagranicą dochodów (przychodów), do których ma zastosowanie metoda proporcjonalnego odliczenia. Z art. 27g ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który reguluje tę ulgę wynika, że podatnicy mogą z niej skorzystać również pod warunkiem, że:

  • po pierwsze podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu,
  • po drugie uzyskują za granicą przychody m.in.: ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy, oraz z działalności wykonywanej osobiście, jak również z działalności gospodarczej, lub z praw majątkowych w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, z wykonywanej poza Polską działalności artystycznej, literackiej, naukowej, oświatowej i publicystycznej, z wyjątkiem dochodów (przychodów) uzyskanych z tytułu korzystania z tych praw lub rozporządzania nimi.

Warto podkreślić, że z ulgi abolicyjnej podatnik nie może skorzystać, w przypadku gdy osiąga dochody ze źródeł położonych w krajach i na terytoriach uznawanych za tzw. raje podatkowe. Są one wymienione w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Polska podpisała umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z następującymi państwami: Albanią, Algierią, Arabią Saudyjską, Armenią, Australią, Austrią, Azerbejdżanem, Bangladeszem, Belgią, Białorusią, Bośnią i Hercegowiną (umowa z Jugosławią), Bułgarią, Chile, Chinami, Chorwacją, Cyprem, Czarnogórą, Czeską Republiką, Danią, Egiptem, Etiopią, Filipinami, Francją, Grecją, Gruzją, Guernsey, Hiszpanią, Holandią, Indiami, Indonezją, Iranem, Irlandią, Islandią, Izraelem, Japonią, Jersey, Jordanią, Kanadą, Katarem, Kazachstanem, Kirgistanem, Koreo Płd., Kuwejtem, Libanem, Litwą, Luksemburgiem, Łotwą, Macedonią, Malezją, Maltą, Maroko, Meksykiem. Mołdawią, Mongolią, Niemcami, Nigerią, Norwegią, Nową Zelandią, Pakistanem, Portugalią, Republiką Płd. Afryki, Rosją, Rumunią, Serbią, Singapurem, Słowacką Republiką, Słowenią, Sri Lanką, Stanami Zjednoczonymi, Syrią, Szwajcarią, Szwecją, Tadżykistanem, Tajlandią, Tajwanem, Tunezją, Turcją, Ukrainą, Urugwajem, Uzbekistanem, Węgrami, Wielką Brytanią, Wietnamem, Włochami, Wyspami Man, Zambią, Zimbabwe, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi.